Felle kleuren, luchtbellen, kleurrijke vissen en heuvels; allemaal kenmerken van de Frutiger Aero stijl. Nou ik heb al een heleboel over het onderwerp Frutiger Aero geschreven, maar dat deed ik zonder over de echte naam ervan te weten. Op de een of andere manier was ik nooit de naam van deze stijl achtergekomen. Deze stijl is misschien het tegenovergestelde van het minimalisme. Er zijn kleuren overal en alles bloeit. Frutiger Aero was een voorkomende stijl tussen de jaren 2000 en 2010. Het wordt vaak met nostalgie geassocieerd - denk aan de menu's van de Wii / DS. Mensen zeggen dat ze deze stijl gebruiken.
En natuurlijk zijn er ook veel andere apparaten die het gebruiken, de bekendste is misschien Windows XP. Er is ook muziek dat met deze stijl geassocieerd wordt, zoals die van Koday Jackson of Takeshi Abo.
De populariteit van Abo's muziek is de laatste jaren enorm gestegen. De meerderheid van zijn bekendste composities waren rond het jaar 2000 gemaakt, maar in 2020 werden ze een enorme hit.
Het doel van Frutige Aero was om een beeld van optimisme te creëren en het toont vaak een soort utopische wereld, een heel rustige plaats. Bedrijven gebruikten het in hun reclames en je kwam het soms op doosjes tegen. Af en toe kom ik een doosje tegen dat dit ontwerp heeft.
Ook is er Frutiger Aqua en Eco. In 2013 verloor Frutiger Aero zijn populairteit door de opkomst van Flat Design. Maar tegenwoordig is het een beetje weer in de mode!

Vind jij Frutiger Aero nostalgisch? Laat het me vooral weten!

Soms zie ik iemand en denk ik: “Ik ken deze persoon ergens van.”

Mijn brein weet het zeker, maar het wil niet zeggen waarvan.

Is het van werk? Van een winkel? Van een gesprek van zes maanden geleden?

Dan probeer ik normaal te glimlachen. Niet te bekend, maar ook niet te afstandelijk.

Ondertussen zoekt mijn brein in oude bestanden. Maar de bestanden hebben geen goede namen.

Eén bestand heet: “persoon met bekend gezicht.”

Een ander bestand heet: “misschien van werk, maar ik beloof niets.”

Ondertussen komt de persoon dichterbij. Nu moet ik beslissen of ik met vertrouwen of voorzichtig “hoi” zeg.

Een te zeker “hoi” kan gevaarlijk zijn. Misschien kennen we elkaar niet zo goed.

Maar een te zwak “hoi” is ook raar. Dan lijk ik op iemand die onder een deken groet.

Uiteindelijk zeg ik iets tussen “hoi” en een klein kuchje. De persoon glimlacht.

Dat helpt niet. Een glimlach kan veel betekenen.

Misschien probeert hij zich ook te herinneren wie ik ben. Dat stelt me een beetje gerust.

Dan zijn we twee beleefde mensen met slechte bestanden.

Misschien is dat ook een vorm van elkaar kennen.

Need for Speed: Underground 2 (NFSU2) verscheen een jaar later, in 2004. Ik denk dat het nog succesvoller was dan Underground 1. Deze titel heeft zo veel nieuwe dingen toegevoegd aan de reeks: meer personalisatie van de auto's, de mogelijkheid om in de stad te rijden en om alle plekken te exploreren en nieuwe racensoorten. Ik heb dit spel alleen maar enkele jaar geleden voor het eerst geprobeerd. Toen ik klein was kon ik het niet vinden. Een heel mooie titel, maar hij is ook niet mijn favoriete.

In tegenstelling tot wat ik dacht, werkte Hans Zimmer niet op Odyssey, de laatse film van Nolan. Nou heeft Zimmer cult-soundtracks gecomponeerd, maar ik ben heel blij dat Ludwig Göransson terug is na zijn werk op Oppenheimer.

De muziek van Odyssey is niet bombastisch; het is zelfs meestal nogal discreet. Het thema werd op de aulos gespeeld, een oud-Grieks blaasinstrument. Je kunt het horen in een van mijn favoriete nummers van de film, "Odysseus".